K u n g s s s

ในปี ค.ศ.1888 นายฟรายด์ริช ไีรนิตเซอร์ (Friedrich Reinitzer) เป็นนักพฤษศาสตร์ ชาวออสเตรีย ขณะที่เขาศึกษาสารไขมันจากพืชชั่วข้ามคืนเท่านั้น เขาพบสารชนิดหนึุ่่งที่มีลักษณะคล้ายโคเลสเตอรอล
อยู่ในสภาวะละลายเป็นของเหลวในภาวะที่มีความร้อน พอเย็นตัวลงก็กลายเป็นสารสีขุ่น และเมื่อเย็นลงอีกก็กลายเป็นสีใส พอเย็นตัวถึงจุดหนึ่งกลับเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินและตกผลึก ซึ่งเป็นผลึกเหลว นำมาใช้สร้างจอแอลซีดี หน้าปัดนาฬิกาข้อมือแบบดิจิตอล หน้าจอเครื่องคิดเลข หน้าจอเครื่องแฟกซ์ จอคอมพิวเตอร์ จอทีวีที่ติดตั้งในรถยนต์ หน้าจอโทรศัพท์มือถือ และแม้แต่จอทีวีขนาดใหญ่ตัวจอเหล่านี้มีคุณสมบัติในการทำงานที่อาศัยการเบี่ยงเบน
ของแสงสามารถปรับหรือขยับให้แสงเข้าหนาปัดหน้าจอได้มากน้อยตามต้องการ


ผู้ที่นำการค้นพบผลึกเหลวมาพัฒนาขยายผลก็คือนายจอร์จ ฮิลเมียร์ (George Heilmeier) ในปี ค.ศ.1963 เริ่มใช้กับหน้าปัดนาฬิกาเป็นครั้งแรก ต่อมาในปี ค.ศ.1969 นายเจมส์ เฟอร์กาสัน (James Fergason) ได้นำหน้าปัดแอลซีดีมาพัฒนาให้ทันสมัยยิ่งขึ้น และขยายผลในการใช้สู่จอต่าง ๆ ใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลกในทุกวันนี้